تارنگار رسمی شعرمیتراییک درایران

 برنوشت  سیروس رادمنش را در این زمینه ویژه (شعر میترائیک ) امضا می کنم. هر حرکتی که خلاقیت سازنده را حمایت کند مرا نیز در کنار خود خواهد دید.

یا آقای مسعود احمدی در خصوص سوالی درباره شعر میتراییک در گفتگوی هفته نامه "ندای بهبهان "(۱۳۸۳) می گوید:

 بسیار بایسته است که شاعری مجرب و متقدم چون جناب سیروس رادمنش بر اساس مولفه هایی مشترک نحله ای را کشف و نامگذاری نماید... به هر ترتیب به نظر می رسد شعر تندرست که برای اولین بار از زبان دوستان اهوازی شنیدم اسم بی معنایی برای آنچه که حلقه میتراییک نامیده می شود نباشد.

یا شاعر ارجمند دیگر جناب کاظم کریمیان ضمن تایید چنین جریانی و مسبوق به سابقه بودن برخی مولفه های آن از افراد دیگری نیز نام می برد که در این زمینه (میترائیک ) می توانند بگنجند و ...

 در ایران امروزمکانهایی به نام خانه که معمولا آرپاتمانهای 40 یا 50 متری هستند که با گلهای مصنوعی و تابلوهای کلیشه ای آراسته شده اند و خشک و بی روح به نظر می آیند از یک طرف و خاطره زدایی مستمر که محصول نقل و انتقال از یک محله به محله ای و از یک خانه استیجاری به خانه ای استیجاری در جایی دیگر است. می تواند از مشخصات بارز اسطوره زدایی از ساحت آسمانی شهرها به حساب آید

به نظر من، شعر اکنون فارسی، در دوره ی فترت است، نه این است و نه آن. فترتی که شباهتی به تصوف بعد از مغول دارد و اگر هم صدایی است، دیگر صدای قله نیست. بعد از شاملو در شعر ایران قله ای نمی بینم.

حرکت هایی در شعر امروزیمان وجود دارد با نام های گوناگون = شعر متفاوت، شعر عریان، شعر میترائیزم، شعر نسل پنجمی ها، شعر حرکت، شعر اینترنتی، شعر مهاجر و ... اما هیچکدام به مرحله تثبیت نرسیده اند.ما در حال گذاریم. ............

.