طرح زنده نگه داشتن حافظه ملی ازطریق شعر
مشكل اين شاعرانِ بيسوادي كه ميگوييد، اين است كه اگر آنها فيالواقع بيسواد هستند، نبايد پُز باسوادي بدهند. اعتراف به نهان، امري مشكل است. مَرد ميخواهد و بَس.
بالاخره برخي از اين دسته آدمها، جرأت دارند كه باسوادان را استاد بخوانند و همين اعتراف، به آنان كمك ميكند كه كساني پيدا شوند و دست آنها را بگيرند و چراغ راهنمايي براي آنان باشند.
آن چيزيكه من از سوال شما استنباط می کنم
شعر «پست مدرن» يا «فرامدرن» است. كه در «به هم ريختن نحو زبان» اتفاق ميافتد. مثلاً «زمان» در اين نوع اشعار از مكانيسم «خطي» (تقويمي) خارج شده و به شكل زمان «مستديري» (قدسي- اسطورهاي، كه باز آفريني ميشود) در ميآيد. احضار شخصيتها و شرايط تاريخي در كنار عناصر و پديدههاي امروزين يك نمونه از اين نوع شگردهاستكه در شعر بيشتر بچههاي جنوبكاربرد دارد. هر اتفاقي و هر چيزي ممكن است در شعر پست مدرن اتفاق بيافتد و شاعر جسارت داردكلماتي چون «پرايد» «موبايل» «CCU» و ... را در شعر بياورد. ساختار و زبان و محتوي هر سه پا به پاي هم رشد ميكنند نميتوان از يكي غافل بود يا ديگري را به ديگري ترجيح داد. ما نميتوانيم مثلاً لحن شاملويي را براي شعر خود انتخابكنيم و بخواهيم جزئي نگر باشيم. لحن شاملو، لحن و زباني ست كه فاخر و حماسي و كلي نگراست ساختار شعر بايد پا به پاي زبان و مفاهيم تكامل پيداكند و ...
]
صادق كريمي از معدود شاعراني است كه دستگاه منسجم فكري خاص خود را دارد و براي فهميدن شعرش نميبايد با ذهنيت فكري او آشنا بود كه در مجموعه آخرين پيادهي جهان به تفكر نشسته است
بیسکوییت حیوانات
« بفرماييد بيسكوييت/ حيوانات يكي يكي از توي پاكت ميپرند بيرون/ روباه ميرود به دنبال جواز كسب عينكسازي/ كفتار جلوي بوتيك راه راهيهاي گوره خر را پِرُو كرد/ گرگ با دستكشهاي صورتي به پاساژ رفته سفارش صورتك داد!»
عنوان يك شعر دربرگيرنده فضاي كلي شعر و به نوعي سند مشخصات اجزاي يك شعر است. در اين عنوان ما با جمع اضداد روبهرو ميشويم البته اضدادي كه خارج از متن و حوزه تخيل شخصي شاعر در كنار هم هويتي پيدا نميكنند و نيز بايد در نظر داشت كه ممكن است در شعر با اضداد برخورد نكنيم و اين عنوان يك عنوان كتابي باشد:
« ديدهاي؟/ديدهاي شاعر پيمانكار/كه حرفهاي ديگران را اجير ميكند/و از دادن حق بيمه آنها فراري است؟»
عمادشوشتری.
صادق كريمي شاعر، در گفت و گو با خبرگذاري "شوشان" گفت: شكي نيست كه قضاوت كردن در خصوص شعر دهه هشتاد كه هنوز به سرانجام نرسيده عجولانه است حتي ميتوان گفت شعر دهه هفتاد آنطور كه بايد و شايد، تثبيت نشده و درباره آن به شكل تخصصي كار قابل ملاحظهاي انجام نگرفته است. تنها ميتوان برخي افقهاي دور شعر دهه هشتاد را حدس زد:
1- بنا به دلايل اجتماعي- تاريخي ... و دورانگذاري كه زيرساختهاي آن طي چندين سال گذشته نهاده شده و به روند حركت جامعه و به تبع آن بر ادبيات و شعر هم تاثير خود را هم خواهد گذاشت، برجستگي نمودهاي عيني- اجتماعي در شعر اين دهه خواهد بود .
نظرتان راجع به شعر دهه 70 چيست؟
صحبت كردن راجع به يك دهه شعري، آن هم دههاي كه حداقل 300 شاعر يا بيشتر، در طرح، تكميل آن در سراسر ايران سهيم بودهاند. خود كتابي قطور و علمي ميطلبد تا حق مطلب ادا شود. نه اينكه بياييم اسم 12،10 نفر را رديف كنيم و بگوييم اينها بودهاند كه نقش برجستهاي در شعر اين دهه داشتهاند. اما به هر حال، مولفههاي بسياري در اين دهه، نسبت به دهههاي گذشته، نمود بيشتري داشتهاند و تاكنون نيز ادامه دارند.
كريمي كه از قضا دانش آموختهي تاريخ در دانشگاه است، در اين شعر ساختارمند به خوبي توانسته است مفهوم دترمينيسم تاريخي (Historical Determinism) را به نمايش بگذارد. هايدگر معتقد بود: زبان، خانه هستي است.
